Buddy เองเจ้าค่ะ กลับมารายงานตัว หลังจากหายหน้าหายตาไป จนโดนแซวว่าจะครบร้อยวันแล้ว เผาได้แล้ว -"- เอนทรี่ที่แล้วได้น้องสาวแท้ ๆ ของ Buddy มาอัพให้ค่ะ ดีใจมากมายเลย เพราะถ้าน้องไม่มาอัพให้ ก็คงเน่ากว่านี้ไปเยอะ ยังไงต่อไปนี้ ก็ขอฝากฝังน้องสาวแท้ ๆ ของ Buddy ไว้อีกคนนะคะ เราจะผลัด ๆ กันอัพค่ะ เพื่อไม่ให้ที่นี่ร้างแล้วก็ส่งกลิ่นรุนแรงไปกว่านี้... แล้วก็เตรียมพบกับ blog ในรูปโฉมใหม่นะคะ ประมาณปีหน้าแน่ะ อิอิ....ที่หายไปเนี่ย ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ติดงานหลวงค่ะ งานใหญ่มาก ๆ ซะด้วย สำคัญกับอนาคตของ Buddy มาก ๆ

เนื่องด้วยเทอมนี้ Buddy เจ๋อค่ะ... คิดว่าตัวเองแน่ เลยลงทะเบียนเรียนไปทั้งหมด 5 ตัวเลย ทั้ง ๆ ที่เพื่อน ๆ ก็เตือนแล้วเตือนอีก
แต่ด้วยความที่ Buddy รั้นค่ะ แล้วก็ดื้อด้วย ก็เลยไม่ฟังเพื่อน เพราะวางแผนว่าจะเก็บ Course Work ให้หมดภายในเทอมนี้ แล้วเทอมหน้า Buddy จะได้ว่าง แล้วก็หางานทำค่ะ (วันก่อนปรึกษาเพื่อน มันก็บอกว่า ดีใจด้วยที่คุณหนูจะออกเผชิญโลกกว้างแล้ว.... ไม่เข้าใจเหมือนกัน เราดูเหมือนคุณหนูมากขนาดนั้นเลยหรอ >___< )

สุดท้ายแล้ว Buddy ก็จะตายเอาค่ะ เพราะแต่ละตัวที่ Buddy ลงไปเนี่ย งานเยอะมาก ๆ ทั้งต้องออกแบบระบบสินค้าคงคลังกับ SCM /หา research เกี่ยวกับ informatics/ หาบทความ-งานวิจัยที่เกี่ยวกับ IT มาศึกษาพร้อมทั้งต้องเตรียม discuss กันในห้อง / เขียน blog เกี่ยวกับ KMส่งทุกสัปดาห์ฯลฯ

เดือดร้อนคนอื่น ๆ ด้วย เพราะ Buddy เอง ขอวาน น้องเอ๋โย่ กะ คุณเจ๊ฉาวอำ สุดสวย ให้ช่วย Buddy หางานให้บ่อย ๆ รวมทั้งน้องด๋อยศรีด้วยเค่อะ เกรงใจจัง แต่ Buddy ทำไม่ทันจริง ๆ ค่ะ~

ช่วงนี้ถ้าคุยกับใครทางMSN แล้วรู้สึกว่า เพี้ยนๆ ไปก็ขอโทษด้วยนะคะ งานรัดตัว สมองเลยรัดติ้ว ทำให้ฟั่นเฟือนได้ง่าย ๆ ค่ะ แหะ ๆ วันก่อนโน่น มีโอกาสได้ไปเยือน ฮ่องกง มา ทำให้ไม่อยากกลับมาอยู่ที่นี่เลย -"- เหตุผลก็เพราะ.... ไม่บอกดีกว่าค่ะเดี๋ยวเท่ากับขายตัวเองอีก อิอิ อยากรู้ถามได้หลังไมค์นะคะอ๊อ... เกรดเทอมที่ผ่านมาได้ 3.5 ค่ะ พอตัว แต่ก็ยังไม่พอใจเท่าไหร่ค่ะ เทอมนี้ไฟต์ใหม่ เอาใหม่ค่ะ ^o^

แล้วจะแว๊บมาเขียนเรื่อย ๆ ค่ะ คิดถึงทุกคนสุด ๆ ไปเลย~

ปล.ถ้า blog ที่ไปเขียนอีกที่ พร้อมที่จะนำเสนอแล้ว จะเอาลิงค์มาลงให้ไปตามอ่านนะคะ (เขียนที่ gotoknow ค่ะ)

ก่อนไป ฝากดูข้างล่างด้วยนะคะ พอดีนึกครึ้ม ก็เลยลองทำดูอ่ะค่ะ

ถึงแม้ blog เค้าจะเน่า แต่เค้าก็คิดถึงตัวเองน๊า~ รู้ป่าว

ถ้าคิดถึงเค้าจริง ๆ ก็มาให้เค้าคิส~ ซักทีน๊า...

นี่แน่ะ!!!... ทะลึ่งจริง ๆ เลย คนตั้งเยอะ คิดจะทำไรอ่ะ เค้าเขิลน๊า~

ไม่ให้คิสหรอ!? งั้นเค้าทำอย่างอื่นก็ได้น๊าตะเอง~

โอ๊ะ!!! มีโทรศัพท์เข้ามา งั้นพอแค่นี้ดีกว่า ไว้ต่อคราวหน้าละกัน~ (เผ่นหนีเลย)

อ๊างส์~แค่นี้เองหรอ แล้วต่อไปจะเป็นไงหง่าส์~ กลับมาต่อให้จบ(ดิวะ)

ขออภัยอย่างสูงที่เสี่ยวและทะลึ่งค่ะ เพราะถ้าไม่เสี่ยว ไม่ทะลึ่ง ก็ไม่ใช่ Buddy สิคะ

ไปแล้วค่ะ เจอกันใหม่ เมื่อหัวใจเรียกร้อง ฮิ้ว...ว....ว....

Tata Young - ยอม

ฉันรู้ฉันรู้ ตั้งแต่วันที่ฉันนั้นมีโอกาสได้ใกล้เธอ หัวใจฉันเองก็รู้ดี
เธอคือคนนั้น คนที่ฉันไม่เคยคิดฝันว่ามี
แล้วเธอ...แล้วเธอก็ยืนอยู่ตรงนี้

แม้ว่าการ...ตัดสินใจ ของฉันจะผิดพลาด
มากสักเพียงไหน ก็ไม่อาจ เปลี่ยนหัวใจ ไปจากนี้

หยุดไม่ได้แล้วทุกอย่าง ใจของฉันนั้นรักเธอ
ตั้งแต่เราได้พบหน้า สบสายตา กันและกัน
ห้ามไม่ได้แล้ว หัวใจ จะไม่ยอมปล่อยเธอให้ไปจากฉัน
แม้ต้องเจ็บสักเท่าไหร่ แม้จะต้องแลกกับสิ่งไหน (ไม่สำคัญ)

แม้ว่าการ ตัดสินใจ ของฉันจะผิดพลาด
มากสักเพียงไหน ก็ไม่อาจ เปลี่ยนหัวใจ ไปจากนี้

หยุดไม่ได้แล้วทุกอย่าง ใจของฉันนั้นรักเธอ
ตั้งแต่เราได้พบหน้า สบสายตา กันและกัน
ห้ามไม่ได้แล้ว หัวใจ จะไม่ยอมปล่อยเธอให้ไปจากฉัน
แม้ต้องเจ็บสักเท่าไหร่ แม้จะต้องแลกกับสิ่งไหน (ไม่สำคัญ)

แม้ต้องเจ็บสักเท่าไหร่ ฉันยอม
.

.

.
.
.
.
.

+++BUDDY CHAN+++