หวัดดีค่ะ....
เป็นไงบ้าง สบายดีกันป่าวเอ่ย...
วันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก เรื่องของเรื่องก็คือ...
มีคนสงสัย + ถามกันมากเหลือเกินว่า ชื่อ Blog 'Buddy' มีที่มายังไงหรอ?
ก็เลยถือโอกาสนี้ บอกที่มากันเลยนะคะ
ชื่อ Buddy ก็คือ ชื่อสุนัขที่บ้านนี่เองล่ะคะ ตัวนี้ล่ะ

น้อง Buddy ตัวนี้เป็นสุนัขเพศเมีย
ตอนนี้อายุเกือบๆ 5 ขวบแล้ว
เกิดวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543
น้ำหนักตอนนี้กำลังดีเลยค่ะ อยู่ที่ 7.3 กิโลกรัม
ของโปรดคือ... เพ็ดดีกรีรสตับ, ตับต้ม, ปลาทูทอด และมะม่วง

เป็นยังไงบ้างคะ หลายสงสัยกันแล้วหรือยัง
หุหุ... คือ เจ้าตัวเนี่ยะอ่ะนะ เราก็ได้มาเลี้ยงโดยไม่ได้ตั้งใจ
คือ... เพื่อนบ้านเอามาให้อ่ะค่ะ
เพราะ... สุนัขของลุงเราดันไป... กะสุนัขของเค้า จนได้ผลผลิตออกมา 2 หน่อ
เค้าก็เลย เอามาให้เรารับผิดชอบ 1 ตัว -"-
แหะๆ ตอนแรก ๆ เลยนะ เจ้าตัวนี้อ่ะไม่ได้ชื่อว่า "Buddy" หรอก
เจ้าของเดิมตั้งชื่อว่า "น้องแพนด้า"
แต่.... เรากะน้องสาว ซึ่งตอนนั้นกำลังชอบสุนัขในเรื่อง Air Bud มาก ๆ
มีความเห็นพ้องต้องกันว่า.... ชื่อ Buddy อ่ะดีที่สุดแล้ว ^^
ซึ่งแม่ของเราก็ คัดค้าน ในช่วงแรก ๆ เพราะแม่อยากให้ สุนัขมีชื่อไทย ๆ มากกว่า
แม่ก็พยายามเรียก Buddy ว่า "จิ๋ว" อยู่ตลอดเวลา.... เพราะมันตัวเล็กมาก ๆ
แต่ในที่สุด.... แม่ก็ละความพยายาม + ยกธงขาว แล้วก็ยอมเรียกว่า Buddy ในที่สุด (เย้~~~)
อันที่จริง น้อง Buddy ก็มีชื่อจริง กับ นามสกุล นะคะ...
ชื่อว่า ด.ญ. วัชรี ผึ่งพุงพลุ้ย (เป็นชื่อที่ปรากฏอยู่ใน สมุดสัตว์เลี้ยงอ่ะค่ะ)
แหะ ๆ ที่มาของชื่อ และนามสกุล ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ
ชื่อจริงก็มาจากสำเนียงที่คล้ายกะชื่อ Buddy = วัชรี ก็แค่นี้อ่ะค่ะ
ส่วน นามสกุล ก็เอามาจาก ยาย กะ พ่อ ของ Buddy เอง ที่มีนิสัยชอบนอน หงายท้องตากลมเหมือนกัน
ก็เลยเป็นที่มาของนามสกุล "ผึ่งพุงพลุ้ย" อ่ะค่ะ (อันนี้น้าตั้งนะคะ เราไม่ได้ตั้ง -"- แต่ชื่อจริง แม่เราเป็นคนตั้งให้)

" ขอบคุณสวรรค์.... ดีใจจังเลย ที่ได้ชื่อว่า Buddy ไม่ใช่ จิ๋ว "
วันนี้ก็ได้ฤกษ์นำวัคซีนกันโรคพิษสุนัขบ้ามาฉีดให้ Buddy แล้ว
เราก็เลยต้องสวมวิญญาณ อุ้มน้อง Buddy ให้แม่เราฉีดยาให้
ด้วยความที่ว่า สุนัขกะเข็มฉีดยาไม่ค่อยเป็นมิตรกันเท่าไหร่
ประกอบกับ ตัวยามีลักษณะเป็นเกล็ด ทำให้แม่เราต้องค่อย ๆ เดินยาช้า ๆ
เลยทำให้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น
Buddy เจ็บ + ร้องเสียงดังมาก แล้วก็ดิ้นสุด ๆ
เลยทำให้ เราซึ่งเป็นคนอุ้ม โดนลูกหลง เล็บ กะ ฟัน ของ Buddy ฝังเอาที่ท่อนแขน
ได้แผลเป็นแหล่งที่ 3 ซึ่งเป็นฝีมือของ Buddy (ดังรูป)

พอฉีดยาให้ Buddy เสร็จ เราก็รู้สึกปวด ๆ ที่แขนที่โดนเล็บข่วนมาก ๆ
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากใส่ยา โพวีดีน ไป
แล้วก็ต้องเข้าไปลูบหัว + พูดกะ Buddy ว่า "บั๊ดจ๋า.... เจ๊ขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจทำให้หนูเจ็บนะ"
และก็ดูเหมือนมันซึม ๆ ไป เหมือนกะว่า มันก็เสียใจ ที่ทำให้เรา เป็นแผล -*- (หรือว่าเราคิดไปเองก็ไม่รู้)
แต่สรุปแล้ว.... ก็ไม่มีอะไร ยังเล่นด้วยกันเหมือนเดิม หุหุ ^^
ปล. โทษทีนะคะ ที่วันนี้เอาเรื่อง สุนัข ที่บ้านมาลงอ่ะค่ะ
พอดี ไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรดี ก็เลย ....
แหะ ๆ อย่างที่เห็น ๆ กัน
แล้วเจอกันใหม่นะคะ บ๊ายบายค่ะ
+++BUDDY CHAN+++