ย้อนกลับไป 10 - 20 กว่าปีที่แล้ว ใครจะคิดว่า วันหนึ่งเราจะมีเพื่อน มีสังคมที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน
รู้จัก สนิทสนมกัน และมีความเป็นห่วงเป็นใยกัน ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จัก หรือ สัมผัสตัวเป็น ๆ ของเค้า .....
นับตั้งแต่วันที่เราเริ่มเล่น Internet ครั้งแรก เริ่มรู้จักสังคมทางโลกไซเบอร์ เรายังจำวันนั้นได้ดี
ครั้งแรกที่เราเริ่มคุยกับคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนผ่านทาง Internet เรายังจำได้ว่า มีคนเตือนว่า ...
อย่าให้ข้อมูล + เรื่องราวที่เป็นจริงของเราแก่พวกเค้า เพราะมันจะเป็นอันตราย
และเราก็เชื่อแล้วก็ปฏิบัติตามคำแนะนำของเค้ามาตลอด .....
ทั้งการโกหกชื่อ เพศ และอายุ สารพัด ทุกอย่างล้วนแต่เป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น
ประกอบกับ ณ ช่วงเวลานั้น มีข่าวเกี่ยวกับการล่อหลวง / นัดพบ กัน
โดยคนที่รู้จักกันผ่านทาง โปรแกรม เพิร์ช ไปข่มขืน หรือว่า กระทำสิ่งที่ไม่ดีไม่งาม
ก็เลยทำให้เรายิ่งรู้สึกแย่ ๆ กับโลกอินเตอร์เนตมากขึ้น ....
จนกระทั่งมาถึงปีที่แล้ว ตอนที่เราเริ่มเข้าไปเล่นที่เว็บบอร์ดที่หนึ่ง
ที่ที่เรารู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย ทุก ๆ คนในบอร์ด ล้วนแต่รักกัน สนิทสนมกัน
เหมือนกับบ้านหลังที่ 2 ของเรา ความรู้สึกของเราก็เริ่มเปลี่ยนไป
เราเริ่มไว้ใจคนในโลกอินเตอร์เนตมากขึ้น ๆ
เรายอมเปิดเผยชื่อจริง ๆ บอกข้อมูลจริง ๆ ของเรา
ทำให้เราได้ เพื่อน พี่ น้อง มากมายหลายคนเพิ่มเข้ามา
มีการนัด meeting กัน แลกเบอร์โทร. ติดต่อกัน ปรึกษากัน ให้คำแนะนำในทุก ๆ เรื่อง
ทั้ง ๆ ที่เราก็ยังไม่เคยเจอกับพวกเค้าเหมือนกัน แต่ความรู้สึก คือ เราไว้ใจพวกเค้า
รู้สึกรัก หวง และห่วง ซึ่งกันและกัน เวลาทะเลาะกัน ก็ไม่สบายใจ....
ไม่ได้ติดต่อกันเป็นเวลานาน ๆ ก็คิดถึง บางคนทำให้เรารู้สึกดีกว่าเพื่อนที่เราคบกันอยู่ทุก ๆ วันเสียอีก
ทำไม... ถึงเป็นแบบนี้ เราก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน
ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ ทุกอย่างที่เราบอก เราทำให้ ล้วนออกมาจากตัวตนที่เป็นตัวตนของเราจริง ๆ
ไม่เหลือความเสแสร้ง โป้ปด หลอกลวงอีกแล้ว
ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงของเราทั้งหมด แม้กระทั่งเรื่อง + ความรู้สึกที่เราเขียนลง blog ด้วย
อยากจะบอกว่า เรา ใน "อดีต" ที่ไม่เชื่อใจ "สังคมอินเตอร์เนต" ไม่มีอีกแล้ว....
ขอขอบคุณ....วันเวลา
ขอขอบคุณ....โอกาส
ขอขอบคุณ....เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน ที่ให้ความรู้สึกดี ๆ กับเราเสมอมา
ขอขอบคุณ....ทุก ๆ อย่าง ที่ทำให้เรา เปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับสังคมอินเตอร์เนตได้
ขอขอบคุณจากใจจริงค่ะ
ปล. ขอบคุณเพื่อน ๆที่ร่วมเขียนบลอค ณ exteen ด้วยนะคะ ที่มีส่วนช่วยเปลี่ยนแปลงทัศนคติของเรา
ขอบคุณ พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ณ บอร์ด survivor และบอร์ด westlife ที่ทำให้ เรา เป็น เราในทุก ๆ วันนี้
ขอบคุณ ทุกคน ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา ทำให้เราเจอทั้งเรื่องที่ดี และไม่ดี
เรื่องที่ดี เราก็จะเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำของเรา
ส่วนเรื่องที่ไม่ดี เราก็จะเก็บเอาไว้เป็นบทเรียน
ปล.2 หง่ะ~~ ใครพอจะรู้บ้าง ว่าทำไม ส่วนตรง ประวัติ กะ fav. ของเราทำไมมันถึงตกลงไปอยู่ล่างสุดของหน้า blog เลยอ่ะ
จะทำไงให้มันกลับมาอยู่ตรงที่ที่เดิม ที่มันเคยอยู่หรอ ช่วยหน่อยเหอะนะ T-T
Have you ever felt like you knew someone a long, long time ago,
Another place, another time, a friendship of the souls?
Two people who share a bond for reasons neither know,
A feeling that they were friends, a long, long time ago?
Did they stumble onto each other by pure circumstance,
Or was it fate and destiny that played a certain hand?
Two souls intertwined, they are worlds apart,
But the soul, it knows no difference, in matters of the heart.
Somehow they are drawn together, fate has brought them back,
Each living worlds apart, they journey separate paths.
When this life is over, and a new life begins,
Their souls will find each other, two souls that we call friends.
- Lia Fail -
****************************
http://www.kapook.com/musicstation/newmusicstation/play.php?id=2798
+++BUDDY CHAN+++
